Jessica Schuur

Jessica Schuur werkt als begeleider passend onderwijs (BPO) bij Educé. De voldoening van het lesgeven aan groepen was na al die jaren duidelijk minder geworden. Dus besloot Jessica Schuur begin 2019 haar plek als docent voor de klas te verlaten en op zoek te gaan naar iets anders. Dat anders werd dus begeleider passend onderwijs bij Educé. Een rol aan de zijlijn, maar een rol die haar past.

Dertien jaar stond ze in het MBO voor de klas. Dertien jaar leerde ze jongeren de geheimen van de horeca ontdekken. ,,Fantastisch om te doen, maar ik miste aan het eind van de dag de voldoening”, legt ze uit. ,,Nadat ik een coachopleiding had gedaan, werd ik onderwijscoach. Ging ik startende docenten begeleiden en werd ik teamcoördinator.” Ze kreeg meer en meer een rol buiten het klaslokaal en dat beviel haar wel. ,,Ik merkte dat ik meer de diepte in kon gaan.”Jessica landde in april 2019 op het ROC Airport in Hoofddorp, waar ze is gekoppeld aan twee teams: vliegtuigtechniek en logistiek. Ze begeleidt studenten én docenten in het kader van passend onderwijs. ,,Ik kom van voor de klas, dus dat geeft me direct een voorsprong in het begrijpen en begeleiden van de docenten.”

Haar ervaring als zorgcoördinator – waarbij ze ook vaak één-op-één-gespekken had met leerlingen – en de begeleidende rol die ze na haar coachopleiding kreeg, helpen haar in haar huidige functie als BPO’er. Zoals ze ook van mening is ze haar ervaring als oud-docent heel goed kan gebruiken. ,,Om situaties te kunnen doorgronden, wil ik graag in de klas komen en veel docenten hebben zoiets van ‘ja hallo, dat is mijn toko’. Zo gauw ze weten dat ik ook voor de klas heb gestaan, draaien ze bij. Ik ben ervaringsdeskundige als het gaat om uitdagingen en successen voor de klas. Ik heb die struggle in het klaslokaal ook meegemaakt.”

Als een docent of student denkt ‘dit gaat mijn pet te boven’, wordt Jessica of een van haar collega’s ingeschakeld. ,,De docent voelt dat er wat speelt, maar krijgt er zijn vinger niet achter. Daarom werken we samen met een team met een psycholoog, orthopedagoog en maatschappelijk werker. Elke situatie vraagt om een andere benadering. Ik heb geen specialistische expertise, maar bij praktische zaken wordt wel gezegd: laten we dat Jessica maar eens vragen. Maar verder kijken we in het team wie daar het best voor in aanmerking komt.

”Dat dat niet altijd makkelijk gaat, is een understatement. De ene mentor wijst te snel door, de ander wacht weer te lang. En ook studenten zijn niet altijd zo open als je zou willen. ,,Je wilt met elkaar in gesprek, maar sommige willen dat niet omdat er te veel privéproblemen zijn, of ze zitten niet lekker in hun vel, maar willen dat gewoon niet delen. Dan probeer je het via de huisarts of het thuisfront. Of je probeert het nog een keer door de student in de gang nog eens aan te spreken. Maar soms houdt het ook op. Dat is vreselijk en gelukkig gebeurt het niet vaak.”

‘De kunst is niet passend onderwijs aanbieden, maar passend onderwijzen’

Jessica Schuur

Het is vaak geen onwil, weet ze. Gelijkgestemde karakters botsen, cultuurverschil kan een drempel vormen. Er speelt van alles mee. Onderling vertrouwen is soms van doorslaggevend belang. ,,Ze vertellen je van alles. In vertrouwen is me door een student ooit verteld dat hij als koerier van bepaalde producten werkte. Dan kun je heel leuk vertellen dat vakkenvullen bij Albert Heijn ook een eervolle baan is, maar zo werkt dat niet. Je kunt ook niet uit de school klappen, of het moet gigantisch uit de hand lopen natuurlijk. Deze jongen was cognitief heel slim. Misschien zou hij zijn diploma niet halen, maar ik was ervan overtuigd dat hij er wel zou komen. Zou slagen in het leven.”

Die stille jongen of dat teruggetrokken meisje in de klas, waarvan je weet dat er van alles mis is, dat moeder drinkt en vader losse handjes heeft. Die baren haar meer zorgen, die zijn lastiger om te helpen. ,,Als ze 18 jaar of ouder zijn, en ze willen niet dat je contact opneemt met het thuisfront, mag je dat ook niet doen. Soms doe je het wel. Als je weet dat het beter is voor de student zodat daardoor de kans groeit dat ze wel hun diploma halen. Uiteindelijk zeg ik het ook tegen de studenten en soms zijn ze boos, soms ook niet. Maar het gebeurt altijd in hun eigen belang.”

Ze heeft een keer zo’n stille jongen gehad, eentje met een vorm van autisme, gesloten en enorm in zichzelf gekeerd. Door geen enkel lid van het team goed te peilen. Jessica: ,,Tijdens mijn bezoeken in de klas merkte ik dat hij erg goed contact had met een van zijn klasgenoten. Ik ben toen met die klasgenoot in gesprek te gaan. Hij bleek een broer te hebben met autisme en wist dus exact wat hij wel en niet moest doen. Zijn reactie was heel natuurlijk, fantastisch. We hebben hem niet ingezet, maar goed naar de interactie gekeken tussen die twee en zijn zo tot een andere insteek gekomen.”

En het hielp. Niet door gesprekken aan te gaan met de bewuste leerling maar bijvoorbeeld door tijdens de les naast hem te gaan staan en losjes een gesprek aan te gaan. ,,Omdat de waakzaamheid op dat moment wat minder was, begon hij toch te vertellen. We kregen zo toch de informatie die we nodig hadden. We wilden hem laten inzien, wat het nut was van de jongen die hem hielp. Dat sociale vaardigheden dus van grote waarde zijn. In het derde jaar op stage bleek dat hij enorme stappen had gemaakt. Van zijn stagebegeleider kregen we te horen dat het een spraakzame, sociale jongen was die gezellig meedeed. En wij hadden zoiets van: Huh, hebben we het over dezelfde jongen?”

Soms valt plotseling het kwartje bij iemand en heb je geen idee waarom, stelt Jessica nuchter. Dat kan van alles zijn; een andere omgeving, zoals een stageadres, of ouders die uit elkaar gaan waardoor er meer rust is thuis. In dit geval waren mentor en zij dolblij dat ze in de klas zijn gaan observeren en de buddy ontdekten die zich onbewust een rol had aangemeten, waarmee zijn klasgenoot ontzettend was geholpen. ,,We hebben ook gezegd: moeten we vaker doen.”

Jessica leert het liefst haar leerlingen op eigen benen te staan. ,,Ik ben niet zo van de aparte klasjes; we moeten jongeren leren en met ze oefenen hoe het straks in het ‘echie’ is. De meeste studenten zijn enorm gemotiveerd en ik zou willen dat dat voor iedereen zo was. Maar sommigen zijn nog leerplichtig en gaan naar school omdat het moet. Ze kiezen niet altijd voor een bepaalde opleiding omdat ze graag dat vak willen uitoefenen, maar omdat tijdens de open dag de broodjes in de kantine zo lekker waren of omdat het niet te ver reizen is.”

,,Mijn toegevoegde waarde is dat ik ook naast de docent sta. Je ondersteunt de leerkracht de leerling naar een diploma te begeleiden. Sommige docenten hebben het in hun vingers, geweldig om te zien. Bij anderen denk je wel eens: hoe heb jij het zo lang voor de klas volgehouden? Maar die hebben vaak wel enorm veel expertise die van onschatbare waarde is voor beginnend docenten. Gebruik dat. Probeer van elkaar te leren. De kunst is niet passend onderwijs aanbieden, maar passend onderwijzen.”

Samen sparren over de mogelijkheden? Laat je telefoonnummer achter en we nemen contact met je op.